Zastanawiacie się jak można pisać o opowieści Świątecznej w październiku? Można to usprawiedliwić tylko tym, że książka jest wyjątkowa, magiczna i jedyna w swoim rodzaju. Dlatego trzeba opowiedzieć o niej jak najszybciej!

Śnieżna siostra to prawdziwa perełka nie tylko dla dzieci, ale też dla ich rodziców i wszystkich tych, którzy kochają klimat Świąt i niezmiennie wierzą w Bożonarodzeniowy cud. Jestem przekonana, że każdy, bez względu na wiek i płeć, jeśli tylko weźmie tę książkę do ręki, to nigdy nie będzie chciał jej  z nich wypuścić. Ja przytulam ją do serca i odkładam na półkę. Poczeka do grudnia, wtedy sięgnę po nią jeszcze raz i tak każdego roku...

Nie sądziłam, że opowiedzenie o tej książce przysporzy mi tyle trudu. Książka, o której chcę Wam opowiedzieć jest jedną z tych, na temat których trzeba samemu wyrobić sobie opinię. Nie chciałabym, żeby to jak ją przedstawię nakierowało kogokolwiek, albo zasugerowało w jaki sposób ją odebrać... Po prostu przeczytajcie, bo jest wyjątkowa i warto ją poznać.

W niemieckim domu to kawał świetnej historii przedstawionej z niezwykłą subtelnością i dbałością o każdy szczegół. Chylę czoła przed Annette Hess za tak delikatne i rzetelne podejście do tematu. Nie napiszę nic więcej, poza tym, że polecam ją Waszej uwadze z czystym sercem.

Mam taką zasadę przy wybieraniu książek do opisania ich na blogu, że czytam tylko jej opis na stronie księgarni. Nie chcę się zasugerować opiniami innych, albo nie uprzedzić do fabuły. Zdarza się, że nie wychodzi mi to na dobre. Tak też było przy Ale z naszymi umarłymi. Opis w żadnym stopniu nie zasygnalizował mi, że będzie tu mowa o zombie. Teraz kiedy już jestem po lekturze, to faktycznie, widzę sugestię, ale wcześniej nie miałam pojęcia po co sięgam.

Lubicie motyw Zombie? Jeśli tak, to Ale z naszymi umarłymi znajdziecie w księgarni internetowej virtualo.pl

„Do Europy — tak, ale razem z naszymi umarłymi”, pisała Maria Janion. Ta myśl stała się punktem wyjścia powieści Jacka Dehnela, w której trochę śmieszno, trochę straszno, a na pewno bardzo aktualnie.

W pewnej krakowskiej kamienicy mieszka cały przekrój polskiego społeczeństwa. W tym Kuba i jego chłopak, Tomek. Kuba jest dziennikarzem. Wraz z ekipą telewizyjną trafia na cmentarz w Cikowicach pod Bochnią, skąd napływają informacje o napadach na groby i wykradzionych ciałach. Nie byłoby w tym może nic aż tak niezwykłego, gdyby nie jeden zagadkowy szczegół — nagrobne płyty zostały rozbite… od środka.

I wtedy zaczyna się prawdziwe literackie szaleństwo! Kolejny cud nad Wisłą? Próba mająca zjednoczyć naród? Polska w ferworze! Medialna gorączka, polityczne oskarżenia i społeczne nastroje, od paniki po euforię. Tymczasem sytuacja stopniowo wymyka się spod kontroli… Bo są na świecie rzeczy, o których nie śniło się czytelnikom.

Czuję, że autor chciał przekazać czytelnikom coś bardzo konkretnego, a ja tego nie wyłapałam. Wiecie, są książki, które na pierwszy rzut oka nie mają dostarczyć nam nic poza rozrywką, ale niektóre wydarzenia, czy postacie pojawiające się w fabule sprawiają, że zaczynamy widzieć w nich siebie albo podobne sytuacje życiowe. Zdarza się, że taka zwykła rozrywkowa książka zmienia nasze spojrzenie na pewne kwestie albo pozwala nam zrozumieć siebie/innych ludzi. I choćby nie taki był zamysł autora, albo gdyby chciał przekazać coś zupełnie innego, to nie wyłapanie tego jest w stu procentach ok, głównie dlatego, że to luźna książka, bez ważnych społecznie tematów. Zupełnie inaczej wygląda sprawa, kiedy doskonale wiesz, że trzymasz w rękach książkę, która jest ważna. I choćby opowiadała o zombiakach, to pod warstewką absurdalnego i przemielonego na wszystkie możliwe sposoby tematu, otrzymujemy tak wiele społecznie istotnych kwestii, tak wiele o Polakach, tak wiele o mediach, tak wiele o kościele i polityce, że nie można tego traktować na równi tymi rozrywkowymi książkami. Będę zupełnie szczera – ani kościół ani polityka nie leżą w grupie moich największych zainteresowań. Oczywiście, że znalazłam w książce mnóstwo trafnych tez, oczywiście, że dała mi do myślenia, oczywiście, że jest niezwykle aktualna. Jednak nadal jestem przekonana, że nie wyłapałam wszystkich ważnych kwestii, że nie do końca zrozumiałam co chciał przekazać Jacek Dehnel w Ale z naszymi umarłymi, że w momentach, w których zaczynałam się nudzić, to po prostu przestawałam myśleć o tym co czytam. Absolutnie nie chcę napisać, że to zła książka, bo wcale taka nie jest. Ja po prostu czuję, że nie powinnam jej oceniać, bo jej w jakimś stopniu nie zrozumiałam. 

A może po prostu wymyślam i ten przekaz był tak prosty, że faktycznie go wyłapałam i tak najzwyczajniej w świecie nie odnalazłam w Ale z naszymi umarłymi nic dla siebie? Nie będę się już nad tym zastanawiać i na pewno nie będę wracać do tej książki. Ale jeśli interesują Was i nie nudzą zombie, to myślę, że ta książka może się Wam spodobać.

Ebook Ale z naszymi umarłymi czeka na Was w księgarni internetowej virtualo.pl

M.

W zeszłym roku w moje ręce trafiła Dziewczynka, która wypiła księżyc, absolutnie urzekająca historia dla dzieci i młodzieży, która w cudowny sposób pozwoliła mi oderwać się od codziennych wyborów czytelniczych. Nieczęsto zdarzało mi się sięgać po takie książki, ale przepadłam i obiecałam, że raz ja jakiś czas pozwolę sobie odpłynąć w podobny baśniowy świat. Tak właśnie się stało. Miałam ogromną przyjemność przeczytać opowieść o jeszcze jednej wyjątkowej dziewczynce. Dziewczynka z atramentu i gwiazd.

Chciałabym, żeby moje dzieci czytały właśnie takie historie. Polecam Dziewczynkę z atramentu i gwiazd zarówno młodszym, jak i starszym głodnym magicznych przygód czytelnikom każdej płci!

Fascynują mnie drzewa. Uwielbiam słychać ich szumu w wietrzną pogodę i chować się pod ich cieniem w upalne dni. Kocham spacery po lesie, nic nie uspokaja mnie bardziej niż kilka chwil w towarzystwie drzew. Uwielbiam wykorzystanie drewna w architekturze i przy produkcji mebli. Kocham zapach drewnianych desek. Z chęcią zamieszkałabym w drewnianym domku, gdybym tylko miała taką możliwość. Czytając Tajemną mowę drzew, poczułam jeszcze większy podziw do tych potężnych roślin. Ta książka rozbudza jeszcze większe uznanie wobec drzew, potęguje podziw i sprawia, że czytelnik zdaje sobie sprawę  jak cudownym i jak istotnym skarbem jest drewno.

W życiu człowieka, który obejmuje drzewo, całuje ziemie i codziennie się uśmiecha, więcej jest zaufania, miłości i wdzięczności. A mniej strachu, samotności i chorób.

Tak często bywa, że nie zauważamy drobnych rzeczy i istot, które, w pobliżu, służą nam cicho i wiernie. Zdarza się to niekiedy również w odniesieniu do kochanych przez nas ludzi. Nie inaczej jest w przypadku drzew.
Ale drewno ich potężnych pni ogrzewa nas i otacza opieką, a ich korzenie wrastają głęboko w ludzkie serca.

Tajemna mowa drzew jest książką niezwykłą. Nie spodziewałam się, że aż tak mi się spodoba. Nie spodziewałam się, że będzie tak emocjonalna, pełna pasji i miłości do natury. To była cudowna, lektura i jedna z przyjemniejszych książek popularnonaukowych jakie miałam okazję czytać. Pochłonęłam ją w dwa dni... A kiedy tylko skończyłam czytać, wybrałam się na spacer po lesie i z jeszcze większą pasją przyglądałam się naszym braciom drzewom. Gorąco polecam, warto ją poznać. 

O Mai Lunde zrobiło się głośno kilka lat temu, kiedy na rynek weszła jej pierwsza książka - Historia Pszczół. Zdobyła mnóstwo pozytywnych recenzji, jej forma i przekaz zachwyciły czytelników. Mimo, że mam ten tytuł na półce, to wciąż po niego nie sięgnęłam. Dlatego ogromnie ucieszyłam się z możliwości przedpremierowego przeczytania Błękitu - w końcu mogłam przekonać się o geniuszu Lunde!

Czytałam wiele pozytywnych opinii na temat Historii Pszczół Mai Lunde, przez ich pryzmat podeszłam do Błękitu, drugiego tomu w serii Kwartetu Klimatycznego. Spodziewałam się wiele i przyznam, ze jestem zadowolona. To bardzo ważna książka, a przy tym naprawdę dobrze się ją czyta. Błękit otwiera oczy i zmusza do zastanowienia się nad własnymi działaniami. Polecam Wam z czystym sumieniem. Warto poznawać takie powieści.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Literackiemu.

Od lat określana jako Tyfusowa Mary. Mary Mallon, pierwsza osoba zdiagnozowana jako nosicielka tyfusa, u której nie występują objawy choroby. Przez lata uważana za najniebezpieczniejszą kobietę Ameryki. Jej historia widziana oczami Mary Beth Keane intryguje, trzyma w napięciu i wzbudza wiele emocji...

Nadal nie jestem pewna jak oceniać postępowanie Mary. Jest ono moralnie dwuznaczne. Jestem już kilka dni po lekturze, a ciągle zastanawiam się kim tak naprawdę była? Przeczytałam sporo artykułów - nigdy wcześniej tego nie robiłam, ale chciałam porównać to, o czym pisze Keane, z oficjalnymi informacjami na temat bohaterki książki. Moją ciekawość mogłaby zaspokoić wyłącznie Mary - to już zupełnie niemożliwe. Jednak gdyby nie Gorączka ta ciekawość prawdopodobnie nigdy by się nie pojawiła. Historia poruszyła mnie do tego stopnia, że chciałabym wiedzieć więcej... Zatem kim była Tyfusowa Mary? Ofiarą czy morderczynią? Odpowiedzi na oba pytania możecie szukać w Gorączce Mary Beth Keane.

Nie przesadzę, jeśli napiszę, że właśnie przeczytałam jedną z najpiękniejszych książek dla kobiet w całym moim życiu. Niesamowita historia, niesamowite bohaterki. Szkoda tylko, że to co dobre, tak szybko się kończy.

Emigrantki to poruszająca literatura kobieca na najwyższym poziomie. Nie czekajcie zbyt długo z decyzją, tylko skorzystajcie z promocji na ebooka w księgarni vitrualo.pl

Poruszająca, skłaniająca do refleksji, mądra i uzależniająca. To książka, którą powinna przeczytać każda kobieta. Czy trzeba pisać coś więcej? Polecam całym sercem.