Idealny chłopak, wymarzona uczelnia, perfekcyjne plany na przyszłość - kilka kolejnych lat ma być dla Lary Jean jak ze snu. Jednak nie wszystko idzie po jej myśli. Dziewczyna staje przed trudną decyzją, która może zaważyć na przyszłości jej związku. Jak zakończy się historia Lary Jean?

Jak miło było wrócić do tej przeuroczej serii! Ale z każdym kolejnym tomem coraz bardziej zaczęłam lubić cukierkowy styl pisania autorki. Kończąc Zawsze i na zawsze, zdałam sobie sprawę z tego, że będę za nim tęsknić. Nikt, tak samo jak Jenny Han, nie potrafi rozgrzać serduszka i osłodzić kilku godzin z książką. Nawet ciastka do podjadania podczas lektury nie są potrzebne! Chociaż… myślę, że wypieki przygotowywane przez Larę Jean nie raz sprawią, że pocieknie Wam ślinka! Jej ciastka czekoladowe to coś, o czym marzę! Swoją drogą, nie wiem czy ktokolwiek potrafi pisać tak pięknie o wypiekach jak Jenny Han. Przysięgam, że czytając czułam zapach ciastek czekoladowych. Chcę przeczytać książkę, w której autorka pisze wyłącznie o pieczeniu… czegokolwiek. To będzie moja ulubiona książka wszechczasów! 

Ale, ale, wróćmy na ziemię, do książek, które zostały już napisane! Zawsze i na zawsze jest świetnym zakończeniem serii, za którą będę bardzo tęsknić. Jenny Han sprawiła, że zżyłam się z bohaterami książki. Pokochałam przeuroczą Larę Jean, jej rodzinę i wszystkich tych chłopców, którzy kiedykolwiek skradli jej serce. Każdy z tytułów w serii nawiązuje do pierwszych młodzieńczych miłości i bez wątpienia ich głównym filarem jest wątek romantyczny, ale to nie wszystko. Mamy też rozbudowany obraz relacji rodzinnych, obserwujemy jak główna bohaterka dorasta i staje przed coraz cięższymi wyborami, a w końcu czytamy trochę o radzeniu sobie z nieoczekiwanymi komplikacjami. W Zawsze i na zawsze Lara Jean jest już o krok od wkroczenia w dorosłe życie. Wybór studiów, wizja niedostania się na wymarzoną uczelnię i perspektywa związku na odległość. Wydaje się banalne? Może i takie jest, jednak nie dla szaleńczo zakochanych w sobie nastolatkach, planujących przeżyć wspólnie najlepsze lata swojej młodości… Jenny Han pokazuje, że nie zawsze wszystko idzie po naszej myśli, ale jeśli bardzo się czegoś chce i z całych sił się o to walczy, to z każdej, nawet na pozór beznadziejnej sytuacji, może wyjść coś dobrego.

Ostatni tom historii Lary Jean to taki typ książki, którą czyta się z błogą przyjemnością, przy której się odpoczywa i zapomina o własnych zmartwieniach. Jest słodka to bólu – fakt – ale to właśnie ta słodycz wyróżnia ją na tle innych powieści młodzieżowych. W końcu… czy nie jest tak, że każdy z nas potrzebuje od czasu do czasu posypać zmartwienia i problemy grubą warstwą lukru? Umówmy się, cała seria nie jest serią idealną. Ma swoje wady, wpisuje się w schematy, można nazwać ją przewidywalną, ale ma w sobie to coś, co sprawia, że każda z jej wad staje się nie ważna. I to jest talent, dlatego chylę czoła przed autorką, bo to jedne z niewielu książek, w których nie rai mnie aż tak infantylność bohaterki i niektóre z małych głupotek – zachowań i decyzji, które podejmuje. 

M.

Pisałyście kiedyś listy miłosne? Lara Jean pisała i ukrywała je przed światem, a przede wszystkim przed ich adresatami, w pudełku na kapelusze. Listów było pięć, jak pięciu chłopców, których pokochała w swoim dotychczasowym życiu. Pewnego dnia listy docierają do adresatów – kto je wysłał i jak Lara poradzi sobie w takiej sytuacji? 

Główna bohaterka zaczyna klasę maturalną, jest szarą myszką, wolny czas spędza z siostrami i jedyną przyjaciółką. To grzeczna, poukładana, dziewczyna. Listy nie będą jej jedynym zmartwieniem. Nowy rok to czas rozstania z siostrą, która wyjeżdża na studia, ostatni moment na to, by zaangażować się w dodatkowe zajęcia... Sytuacja w której się znalazła z pewnością jej nie pomoże! Mam zastrzeżenia co do charakterystyki Lary Jean, a właściwie to większości kreacji bohaterek książek młodzieżowych. Czy naprawdę tak zachowują się i żyją współczesne 17/18-latki? Prawdopodobnie się czepiam, ale odnoszę wrażenie, że postacie damskie są na siłę ugrzeczniane(?) i kreowane na znacznie młodsze. Nie wpływa to na mój odbiór książki - to tylko luźne przemyślenie, które nie daje mi spokoju. 

Muszę poruszyć temat filmu - to dzięki niemu zdecydowałam się na przeczytanie książki. Tak, nie zachowałam prawidłowej kolejności! Zakochałam się w filmie i w filmowym Peterze <3 Niemniej jednak jestem zdania, że to książka wypadła lepiej. Scenariusz filmu i powieść nie różnią się znacząco, aktorzy grający główne role zostali świetnie dobrani, obrazki są miłe dla oka, jednak to książka daje nam więcej. Więcej emocji, więcej treści, znacznie większą głębię w budowaniu relacji. Książka była dla mnie dopełnieniem filmu. Czytając, czułam, że wszystko składa się w całość, że pasuje, że jest udane. O to chyba chodzi w adaptacjach.

Do wszystkich chłopców, których kochałam jest przeurocze, absolutnie dziewczęce i delikatne. Książka nadzwyczaj lekka, czyta się ją na raz, napisana bardzo prostym językiem książka. Jest przyjemnie relaksująca. Historia Lary Jean może i jest nieco - ale na tyle, na ile może być nieprawdopodobna powieść dla młodzieży. Słodkości dodaje jej główna bohaterka, niewinna, grzeczna, urocza. Aż chciałoby się podsumować całość tekstem z Atomówek: cukier, słodkości i różne śliczności! Niech Was to nie przestraszy, nie jest ani trochę mdło!