Anioł na śniegu jest drugi tomem w świątecznej serii książek Joanny Szarańskiej. Pierwszy – Cztery płatki śniegu – bardzo mi się spodobał. Pokochałam bohaterów wykreowanych przez autorkę, zwłaszcza starszą panią Michalską, dobrego ducha tej historii, zaśmiewałam się z absurdalnych sytuacji w ich życiu, uroniłam nawet kilka łez…. Ogromnie cieszyłam się na kontynuację losów bohaterów i miałam spore oczekiwania! 

Znani z Czterech płatków śniegu mieszkańcy bloku przy ulicy Weissa znów przygotowują się do świąt. W ciągu roku w ich życiu zaszły wyraźne zmiany. Anna uwolniła się od apodyktycznego i przesadnie oszczędnego męża i prowadzi życie pewnej siebie, niezależnej kobiety. Marzena wprowadziła do swojej codzienności wiele zmian, ale szykują się kolejne, takie, które zrewolucjonizują nie tylko jej życie. Zuzanna nauczona własnym doświadczeniem, postanawia nie wysnuwać pochopnych wniosków na podstawie dziwnego zachowania męża, który tym razem wpakował się w niemałe kłopoty. Nie może jednak pozwolić sobie na całkowitą niewiedzę dlatego z dystansu kontroluje poczynania Kajetana. Monika wciąż użera się z teściową, natomiast pani Michalska niezmiennie stoi na straży szczęścia mieszkańców bloku, chociaż troskę okazuje w dość osobliwy sposób, poza tym, ktoś próbuje zrobić z niej wariatkę! Sąsiadki stały się dobrymi przyjaciółkami, wspólnie planują sąsiedzką Wigilię i spotkanie pod jodełką. Jednak jak to w życiu bywa, nie wszystko idzie po ich myśli… 

Anioł na śniegu to lekka propozycja idealna na przedświąteczny czas, pachnąca cynamonem, suszonymi grzbyami i przyozdobiona tysiącem kolorowych lampek. Czyta się błyskawicznie przede wszystkim ze względu na przyjemny język i poczucie humoru autorki oraz sceny rodem z filmu komediowego – w dobrym słów tych znaczeniu. Ogromną zaletą są też bohaterowie. Realistycznie przedstawieni, zróżnicowani charakterologicznie, tacy, których z pewnością nie raz spotkaliśmy na swojej drodze. A w końcu przesłanie, które za sobą niesie – o tym co najważniejsze w życiu: o bliskich, rodzinie, przyjaciołach i o tym, że z nimi ze wszystkim sobie poradzimy. Łączy się to w rewelacyjnie zgraną całość. Jestem pewna, że będę wracać do tej historii. Chociaż nie ukrywam, że liczę na dalszy ciąg w przyszłym roku :) Zdecydowanie polecam czytać w komplecie z Czterema płatkami śniegu. 

M.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję wydawnictwu Czwarta Strona.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję wydawnictwu Czwarta Strona.

Zapowiadał się piękny wigilijny śnieżny dzień. Jedni spieszyli do pracy, inni planowali wieczorną uroczystą kolację, a niektórzy pędzili do galerii by w ostatniej chwili kupić prezent. Nikt nie wiedział co zaplanował dla nich los...

To będzie bardzo krótki tekst. Postanowiłam zawrzeć tu tylko kilka zupełnie niezbędnych informacji o książce i mam nadzieję, że to wystarczy by zachęcić Was do lektury Spełnionych życzeń. Byłoby ogromnym błędem pozbawiać Was możliwości samodzielnego poznania tej historii, a zdradzenie czegokolwiek mogłoby właśnie do tego doprowadzić. Zostanę zatem przy krótkim opisie powyżej.

Sięgając po Spełnione życzenia otrzymacie książkę z fabułą zupełnie różną od tych, które zazwyczaj znajdujecie w obyczajowych powieściach świątecznych. Formą przypomina mi np. filmowe Listy do M. Jest wielowątkowa, opowiada o kilkunastu różnych bohaterach. Ich historie przeplatają się ze sobą. Czytelnik nie dostaje zbyt wielu informacji o bohaterach. Tylko tyle, ile jest w stanie wywnioskować z tekstu i rozmów. Znaczną część powieści stanowią dialogi, które są całkiem sensowne. Prawdopodobieństwo przywiązania się do bohaterów jest więc znikome. Nie zmienia to jednak faktu, że potrafią oni wywołać skrajne emocje... Książkę czyta się szybko. Została napisana bardzo prostym i przyjemnym językiem. Pomaga też duża ilość dialogów i chęć wiedzy co będzie dalej? Akcja rozgrywa się w ciągu jednego dnia - w Wigilię. Przez licznych bohaterów może się wydawać, że to po brzegi wypełniony dzień, że dzieje się aż za dużo. Myślę, że o to właśnie chodziło i mnie się zdecydowanie podobało.

Prawdziwe życie rzadko bywa kolorowe i słodkie, dlatego czytamy powieści obyczajowe dla kobiet - żeby podnieść się na duchu, żeby znaleźć w nich ukojenie i oderwać się od rzeczywistości. Karolina Wilczyńska poszła jednak w innymi kierunku - postanowiła pokazać życie takim jakie jest. Nie wszystko jesteśmy w stanie zaplanować, zdarzają się sytuacje nagłe, na które nie mamy wpływu. O nich właśnie autorka opowiada w  Spełnionych życzeniach. Moim zdaniem wyszło naprawdę dobrze.

M.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję wydawnictwu Czwarta Strona.